ملک الشعرا بهار میگوید :

بود آیا که دگر بار به شیراز رسم

بار دیگر بمراد دل خود باز رسم

هست راز ازلی در دل شیراز نهان

خرم آنروز که کس بر سر آن راز رسد

برسر مرقد سعدی که مقام سعداست

بسته دست ادب و جبهه قدمساز رسم

همت از تریت حافط طلبم وز مددش

مست و مستانه بخلوتگه اعزاز رسم