آنجا روی یکی از آن صخره های آهکی بلند که هنوز از پس مانده آفتاب ظهر گرمند گوشه ای دنج و خلوت پیدا می کنی و می نشینی و خورشید را نگاه میکنی که سرخ و لرزان و بی هیچ تقلایی در دریا غرق می شود و به صدای موج هایی گوش می کنی که آرام و منظم بر تن صخره ها می کوبند و اگر حوصله داشته باشی به بلوچ های سپید پوشی که با دست پر از دریا بر می گردند "خدا قوت" می گویی اما همه این توصیف ها حتی گوشه ای از زیبایی های روستای ساحلی"تیس" از توابع بخش مرکزی چابهار در سیستان و بلوچستان نمی شود و حتما پیشـــینیان ما هم این را فهمیده اند که از۲۵۰۰سال پسش در"تیس"ساکن شده اند و به آن گاهی "تیزبا"گفته اند و گاهی "تیز"و گاهی "تسی".

تیس سه قلعه باستانی مهم دارد:اولی قلعه تیس است که سبک معماری اش نشان می دهد به دوره سلجوقی تعلق دارد.دومین قلعه "پیروز گت"نام دارد که به غیر از کوهنوردها به کسی پیشنهاد نمی کنیم از داخلش بازدید کند چون راه ورود به آن سخت و خطرناک است.قلعه سوم"بلوچ گت"است که بالای کوه قرار گرفته و دو مقبره هرمی کوچک هم در آن ساخته شده است.انتخاب سفر به تیس ـکه از طرف نیک شهر و جاده چابهار کنارک جاده ای آسفالته داردـ با خودتان است اما فقط این هشدار را بشنوید که اگر به تیس نرویـــــد نه پیل بند را می بینید نه سد های تیس را نه غار های بان میستی و نقاشی های عجیب و غریب داخلشان را نه چاه باستانی تیس کوپان را و نه حتی گور های مرموز تپه نهادی را.

حالا تصمیمتان چیست؟چمدان ها را می بندید یا نه؟